شعر یاس

دنبال چهره ات بروی بین عکس ها

وقتی تمام حافظه ات پاک می شود

با چشم های بسته ببینی که زندگی ت

دارد به دست های خودت خاک می شود

 

از این که چند قرن از عمرت گذشته است

از اختلاف سنی خود با کلاغ ها

می پرسی از زمین وزمان توی آینه

از یاد برده اند تو را اتفاق ها

 

فیلم عروسی تو و یک مرد ناشناس

لبخند چند سالگی ات زیر تور بود

یک ارتباط میکس شده شکل می گرفت

دور و برت شلوغ و دلت سوت و کور بود

 

از آن شب ِ به یادنمانده دوباره درد

بی اختیار آمد و بی اختیار رفت

بی اشتها نشاند تو را پشت میز شام

از یک غذای دست نخورده...کنار رفت

 

دنیا عقب جلو شد از این عکس و فیلم ها

ترسی تو را میان زمین و هوا گذاشت

به زندگی به عشق به خود بی تفاوتی

حتی مرور خاطره ها هم اثر نداشت!

نظرات ()